شار آخر را با چوب بيلياردش زد و گفت؛ «مي دونيد چيه؟ من بهترينم، حتي اگر اين بازي را ببازم، بازم بهترينم.»
از این بنویسم که پل نیومن دیگر نیست ولی با این عکس زنده است ، از اینکه همه ما روزی هستیم و روز دیگر نه ، از اینکه بازیگر باشیم یا هر کس دیگر صورت های شکفه روزی می پژمرد و آخر به زیر خاک می رود و فردا روزی دیگر است برای آدم های دیگر ، شاید بهتر است بنویسیم بازیگران را دوست داریم  چون در نقش هایشان به جهان فانی تعلق ندارند.
او عاقبت بازي زندگي را به مرگ باخت، اما قبول کنيد که او بهترين بود...
بابک رستمی